tag:blogger.com,1999:blog-21500361903250709842011-11-05T18:16:58.435+05:30Gangireddyhttp://www.blogger.com/profile/00319080144563030885noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-2150036190325070984.post-73551315060577186392009-06-05T20:08:00.004+05:302009-06-05T20:35:17.663+05:30<span style="font-size:130%;">అసాద్యాలను సుసాధ్యం చెయ్యగలిగే అంత శక్తి మనసుకు ఉందా ? అని మీకు అనుమానం రావచ్చు.ఊదాహరణకు మన కంటికి కనిపించే సూర్యకిరనాలనే తీసుకుందాం . వేసవిలో నిప్పులు చెరిగే ఎండ అక్కర్లేదు , శీతాకాలపు నీరెండలో కూడా సూర్యకిరనాలను ఒక కుంభాకార దర్పణం గుండా పోనివ్వండి , అలా ఏకంచేసిన కిరణాలను ఒక కాగితం పడేలా చేసామనుకోండి .....ఏమవుతుంది ?కాసేపటికి కాగితం కాలిపోతుంది కదా ? చెల్లాచెదురుగా ఉన్నప్పుడు తమలో దయించగలిగే శక్తి ఉన్నా ,సూర్యకిరణాలు ఆ పని చేయలేఅకపోయాయి . కాని అవి ఎకమయినప్పుడు లేదా వాటిని మనం ఏకం చేసినప్పుడు అవి మంటను పుట్టించగాలిగాయి .<br />ఆ మంటను సద్వినియోగం చేయడమో లేదా సర్వ నాశనానికి వినియోగించడమో అది వివేకానికి సంబంధించిన విషయం !<br />అలాగే మన మనసుకున్న అసాధారణ శక్తి ని కూడా ఏకాగ్రం చేయకుండా, అనేక అనవసర అంశాల వైపు దృష్టిని, ఆలోచనలనూ పోనిస్తూ ఆ శక్తి వృధా చేసుకుంటున్నాం.<br />అందుకనే మామూలు రోజువారి పనులు చిన్నాచితకా పనులు తప్ప మనకు ఘనకార్యాలు సాధించే అంత "సీనులేదులే" అనుకుంటాం .అదే మనం చేస్తున్న పెద్ద పొరపాటు. కాదు కాదు ఘోరమయిన నేరం .</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2150036190325070984-7355131506057718639?l=telugunipuna.blogspot.com' alt='' /></div>Gangireddyhttp://www.blogger.com/profile/00319080144563030885noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2150036190325070984.post-52094384895776721522008-02-28T12:56:00.000+05:302009-06-04T19:12:26.708+05:30<span style="font-size:130%;">ప్లీజ్ , నన్ను లోపలికి పంపండి. నేను మా అమ్మ నాన్నల్ని చూడాలి "తెలుగు మాటలు వినిపించి తలెత్తి చూశాడు ప్రణవ్ . ఒ అమ్మయీ వార్డు గేటు దగ్గర కాపలా ఊన్న వాచ్ మాన్ ని ఏడుస్తూ అర్తిస్తోంది .<br /><span class=""><span class=""></span></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class="">తమిళనాడు</span> రాయవేల్లురులో క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజి హాస్పిటల్ ఎమర్జెన్సీ వార్డు అది .సమయం రాత్రి ఎనిమిది గంటలు కావస్తోంది .ప్రణవ్ లేచి దగ్గరగా వెళ్ళాడు .ఆమె చాల అందంగా ఉంది .ఇరవయ్ఏళ్లు వయస్సు ఉంటుంది .తెల్లగా పాలరాతి శిల్పం లా ఉంది .<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">" ఎం, కావాలి మీకు?" ప్రణవ్ అడిగాడు ఆమెని ."నిన్న రాత్రి మా అమ్మా నాన్న లకు యాక్సిడెంట్ అయింది<span class=""> నేను టూర్లోఉన్నా నేను విషయం తెలిసి పరుగెత్తుకోచాను నాకు వాళ్లెల ఉన్నారో చూడాలని ఉంది .ఈయన నన్ను లోపలికి వేల్లనివ్వడంలేదు " అంది ఆ అమ్మాయి కన్నీళ్ళతో .</span><br /><span class=""><span class=""></span></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class="">ప్రణవ్ వాచ్ మాన్ తో తమిళంలో మాట్లాడాడు.ఆ అమ్మాయి తరపు బందువులేవరో లోపలికి వెళ్ళారని ఆయన వచ్చాక ఆమెను లోపలికి పంపుతానని చెప్పాడుఅతను . </span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class="">"మీవల్లెవరైనా లోపలికి వెళ్ళరా? "ఆమెనడిగాడు ప్రణవ్ . "మా పెదనాన్న వెళ్లారు . ఆయన వెళ్లి పావుగంట దాటుతుంది .అందుకే నాకు ఆందోళనగా ఉంది ".</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;">దైర్యం గా ఉండండి.మీ అమ్మ నాన్నలు క్షేమం గానే ఉంటారు. మీరు అలా కుర్చుని దేవుణ్ణి వేడుకొంది .మీ పెదనాన్న రాగానే మిమ్మల్ని లోపలికి పంపే ఏర్పాటు చేస్తాను " అన్నాడు ప్రణవ్. ఆమే కళ్లు మూసుకుంది. టెన్సన్ వల్ల ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి . ప్రణవ్ వాచ్ మాన్ దగ్గరికెళ్ళి " ఆమె అమ్మా నాన్నలకు ఎలా ఉంది ? " అనిఅడిగాడుమెల్లగా.</span><span style="font-size:100%;"> </span><br /><span style="font-size:100%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">"వాల్లింకా ఎక్కడ ఉన్నారు? నిన్న రాత్రి ఇక్కడికి తీసుకుని వచినప్పుడే చనిపోయారు .ఆ అమ్మాయి లోపలికి వెళ్లి చుస్తే తట్టుకోలేడు .పెద్దాయన వచ్చి ఆమె కు చేబుటాడని చూస్తున్నాను ". షాక్ తిన్నట్లు నిలబడి పోయాడు ప్రణవ్. మనసంతా కలచి వేసినట్టు అయింది .ఆ అమ్మాయి ని చూసాడు . కళ్లు మూసుకుని కూర్చుని ఉంది .అతని మనసు అమెపట్ల జాలితో నిండిపోయింది .<br /></span><p><span style="font-size:130%;">" మార్సురి ఎక్కడుంది?'' " లోపల ఉంది ఆ పెద్దయన్ను అక్కడికే తిసుకేల్లరు " ఇంతలో ఒ వ్యక్తి లోపలినుంచి బయటకు వచ్చాడుసుమారు అరవయి ఎల్లుంటాయి అతనికి . ఆ అమ్మాయి చటుక్కున కళ్లు తెరచి ఒక్క పరుగున ఆయన దగ్గరి వెళ్లి " అమ్మ నాన్న ఎలా ఎన్నారు పెదనాన్న? " అని అడిగింది . అతనూ మాట్లడలేకపోతున్నాడు . కన్నీళ్లు ఆపుకోలేకపోతున్నాడు . " పెదనాన్న... నాన్న ఎలా ఎన్నారు? ప్లీజ్ చెప్పు పెదనాన్న" అయన భుజాలు పట్టుకుని కుదుపుతూ అడిగింది ఏడుస్తూ . </span></p><p><span style="font-size:130%;">ఆయన ఒక్కసారిగా బావురమన్నాడు . ఆమెకు విషయం అర్ధం అయినట్లుంది .షాక్ తిన్నట్టు చూసింది ఆయనవైపు .తర్వాత మెల్లగా " అమ్మ..? " అంది భయంభయంగా చూస్తూ . ఆయన తల అడ్డంగా ఊపారు .ఆ తర్వాత ఆమె ఏడుపు అక్కడున్నవారందిరిని కదిలించింది .ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూ ప్రణవ్ కళ్ళనిండా నీరు నిండింది . </span></p><p><span style="font-size:130%;">* * * * * * * * * * * * * *</span></p><p><span style="font-size:130%;">వారివెంట ఎవరూ లేకపోవడం గమనించిన ప్రణవ్ హాస్పిటల్ పర్మాలిటిస్ ముగించడానికి వారికి సహాయం చేశాడు .అతనికి తమిళ భాష రావడం వల్ల, అతను ఆ హాస్పిటల్ కు చాల సార్లూ వచ్చి ఉండటంవల్ల పనులు చాల సులభంగా అయ్యాయి . ఇంకా ఉంది ...........</span></p><p><span style="font-size:130%;"></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2150036190325070984-5209438489577672152?l=telugunipuna.blogspot.com' alt='' /></div>Gangireddyhttp://www.blogger.com/profile/00319080144563030885noreply@blogger.com0